Dear Emosyon

Dear Emosyon,

        Nasa UST ako kagabi. Sobrang ganda ng Paskuhan. Sa totoo lang, pumunta talaga ko dun kasi umaasa kong makikita ko yung taong minahal ko. Ewan ko ba… basta umaasa ko sa hibang na pangarap na yun.

        Maraming tumugtog na banda kagabi - Paraluman, 6cyclemind, Ebe Dancel, Sandwich, Urbandub at marami pang iba. May isang bandang kahapon ko lang nalaman at napakagaling nilang tumugtog. Nakaramdam ako ng pagkalito nang makita ko yung isang gitarista ng banda nila. Kamukha niya yung taong nais kong makita. Hindi ko mapaliwanag yung naramdaman ko nung sandaling iyon. Alam ng puso kong mahal ko pa rin siya pero wala namang patutunguhan yung damdamin kong ‘to. 

         “Parang may kamukha siya. Siya ba yun?” tanong ng kasama ko.

        Napakibi-balikat lang ako.

        “Anong pangalan ng banda niya?”

        “Ewan ko.”

        “Imposibleng di mo alam.”

        Tinype ko sa cellphone ko kung anong pangalan ng banda niya at pinagmasdan ko ang gitaristang tumutugtog sa entablado hanggang sa huli nilang kanta. 

         Ano bang dapat kong gawin? Kahit ilang beses kong diktahan ang puso kong wag na siyang mahalin, siya pa rin ang pinipintig nito. Patawad, hindi ko kayang labanan ang emosyon ko. Siguro, sa paglipas ng panahon, mawawalan din siya ng puwang sa puso ko.  

Lubos na nagmamahal,
Melody

Naniniwala pa rin ako sa "habambuhay"

     “Everything is going to be all right. I promised you we would be together forever.”     - Jason Curtis (from Sidney Sheldon’s Nothing Lasts Forever)   

     Sabi ng karamihan, forever is a lie. Maraming pangako ang sumasama sa hangin patungo sa kawalan. Maraming relasyon ang di nagtatagal at minsan, kahit kasal na ang dalawang tao, hindi pa rin pala sila ang para sa isa’t isa. Maraming magkasintahan ang nangangako sa isa’t isa na magmamahalan habambuhay subalit hindi natutupad ang sumpaang iyon. May mga damdaming nagbabago sa paglipas ng panahon. Ang pag-ibig ay nanlalamig at napapalitan ng sakit at hinanakit. May mga taong nagsisisi dahil sa pagmamahal nila ng taong hindi naman karapat-dapat ibigin.

     Produkto ako ng isang wasak na pamilya at may karapatan akong sabihing isang malaking kasinungalingan ang ‘forever’. Alam kong hindi na mabubuo ang pamilya ko. Sa panaginip siguro, matutupad ang hiling kong magkasama-sama kami.

     May dalawa kong kaibigang nagsumpaang magmamahalan sila ‘forever’. Sa kasamaang palad, mahigit isang taon lang ang tinagal ng relasyon nilang akala ko’y di na magwawakas.

      Akala ko, kami na. Akala ko, siya ang kapalaran ko, ang nakatadhana para sa akin… pero hindi pala. May mga taong sadyang napadaan lang sa buhay natin. At ang masakit, wawasakin nila ang puso mo.

     Hindi ko mabilang ang sakit na naramdaman ko dahil sa kanya. At hanggang ngayon ay sinasaktan pa rin ako ng mga alaala subalit  sa kabila ng mga kasawian at pighating naramdaman ko… naniniwala pa rin ako sa habambuhay.